Następne zaćmienie Słońca: pełny kalendarz do 2030 roku
Każde zaćmienie Słońca od dziś do 2030 roku, po kolei: najpierw bezpośrednia odpowiedź, potem typ, czas trwania i trasa każdej daty, i czy któraś dotrze do Polski, reszty Europy albo Ameryki Północnej.
Następne zaćmienie Słońca
Po zaćmieniu z 12 sierpnia 2026 roku następne całkowite zaćmienie Słońca wypada 2 sierpnia 2027 roku. Zaćmieniem całkowitym w ścisłym sensie pozostaje tylko wewnątrz wąskiego pasa; poza nim to zaćmienie częściowe albo, dla większości świata, żadne zaćmienie. 2 sierpnia 2027 roku, w poniedziałek, Księżyc zasłania Słońce w całości wzdłuż korytarza, który zaczyna się w Maroku, przechodzi przez południe Hiszpanii i biegnie dalej przez Algierię, Libię i Egipt, zanim dotrze do Arabii Saudyjskiej, Jemenu i Somalii. Magnitudo sięga 1,079, a całkowitość trwa do 6 minut i 23 sekund w najkorzystniejszym punkcie trasy – to najdłuższa całkowitość całego kalendarza, aż do 2030 roku.
Poza tym korytarzem zaćmienie pozostaje widoczne jako częściowe na dużo szerszym obszarze: w Afryce, Europie, na Bliskim Wschodzie oraz w zachodniej i południowej Azji. Polska widzi wyraźną fazę częściową: Księżyc zasłania do około 40% tarczy słonecznej na południu kraju, wyraźnie mniej w centrum, a około 25-30% na północy. Dla Warszawy wyliczone magnitudo wynosi 0,412 (początek o 10:26, maksimum o 11:22 czasu polskiego), dla Krakowa 0,483 (początek o 10:21, maksimum o 11:21). Pełne omówienie tej daty, wraz z porównaniem do 2026 roku, znajduje się na stronie Zaćmienie Słońca 2027.
A co z 12 sierpnia 2026 roku?
Jeśli czytasz tę stronę 12 sierpnia 2026 roku albo w dniach bliskich tej dacie, to właśnie ona, nie rok 2027, jest najbliższym całkowitym zaćmieniem Słońca w kalendarzu. Księżyc zasłania Słońce w całości wzdłuż trasy przez Arktykę, Grenlandię, Islandię i Hiszpanię, magnitudo 1,039, z całkowitością trwającą do 2 minut i 18 sekund, czyli mniej więcej jedną trzecią czasu trwania z 2027 roku. Poza tą trasą zaćmienie jest widoczne jako częściowe w północnej części Ameryki Północnej, na zachodnim skraju Afryki i w Europie. Podobnie jak w 2027 roku, żaden pas całkowitości nie dotyka Stanów Zjednoczonych ani Polski w tej dacie: tylko Islandia i Hiszpania mieszczą się w prawdziwym pasie całkowitości. Z Polski zaćmienie z 12 sierpnia 2026 roku było widoczne jako częściowe, o niższym zakryciu niż to nadchodzące w 2027 roku.
Od tego miejsca strona patrzy dalej, na zaćmienia wciąż czekające w kalendarzu.
Potem: obrączkowe zaćmienie z 26 stycznia 2028 roku
Niecałe sześć miesięcy po zaćmieniu z 2027 roku typ się zmienia. W środę 26 stycznia 2028 roku Księżyc znajduje się dalej od Ziemi na swojej orbicie i wydaje się zbyt mały, by zasłonić Słońce w całości. Zamiast całkowitości przez cały szczyt zaćmienia widoczny pozostaje pierścień światła wokół sylwetki Księżyca, magnitudo 0,921, trwający do 10 minut i 27 sekund – najdłuższa pojedyncza faza, całkowita czy obrączkowa, w całym tym kalendarzu. Pas obrączkowości zaczyna się w Ekwadorze, przechodzi przez Peru, Brazylię i Surinam, po czym przekracza Atlantyk, docierając do Hiszpanii i Portugalii, gdzie cień Księżyca pojawia się pod koniec dnia, blisko zachodu Słońca.
Poza tą trasą strefa widoczności częściowej obejmuje wschodnią część Ameryki Północnej, Amerykę Środkową i Południową, Europę Zachodnią oraz północno-zachodni skraj Afryki. To pierwsza data w tym kalendarzu, w której Ameryka Północna pojawia się bezpośrednio w strefie widoczności częściowej, zamiast być z niej całkowicie wykluczona. Wskazana strefa to „Europa Zachodnia", etykieta węższa niż „Europa" jako całość: źródło nie wymienia w niej wprost Polski, więc dla tej daty nie potwierdzamy widoczności częściowej z polskiego terytorium. Pełne omówienie, wraz z tym, dlaczego zaćmienie obrączkowe nigdy nie daje bezpiecznego momentu na zdjęcie okularów, znajduje się na stronie Zaćmienie Słońca 2028.
2029: żadnego zaćmienia Słońca dla Europy, ale dwa muskają Amerykę Północną
2029 rok łamie ten schemat. Na świecie zdarzają się cztery częściowe zaćmienia Słońca, ale żadne nie ma potwierdzonego zasięgu dla Europy jako całości. Z czterech, dwa dotykają Ameryki Północnej i skandynawskiej Arktyki, jedno dotyka Ameryki Południowej. Jedno z nich, 12 czerwca, przy magnitudo około 0,4576, sięga według danych NASA północnej i środkowej Europy – ale żadne wiarygodne źródło nie podaje dla tej daty konkretnego procentu dla Polski, więc nie zgadujemy tutaj liczby, której nie możemy potwierdzić. Dla kogoś w Ameryce Północnej warto wiedzieć, że ten rok nie jest tak zupełnie pozbawiony zaćmień jak dla Europy, choć ten kalendarz nie może jeszcze podać szczegółów dzień po dniu.
Dla Europy i dla Polski praktycznym skutkiem jest luka: po 26 stycznia 2028 roku następne zaćmienie Słońca sięgające tej strony Atlantyku nie pojawia się przed 2030 rokiem.
Na koniec: obrączkowe zaćmienie z 1 czerwca 2030 roku
Kalendarz zamyka druga eclipsa obrączkowa, magnitudo 0,944 i maksymalny czas trwania pierścienia 5 minut i 21 sekund, w sobotę 1 czerwca 2030 roku. Trasa nie wraca na Półwysep Iberyjski: przechodzi przez Algierię, Tunezję, Grecję, Turcję, Rosję, północne Chiny i Japonię – korytarz obejmujący trzy kontynenty. Strefa widoczności częściowej jest jeszcze szersza: Europa, północna Afryka, Bliski Wschód, Azja, Arktyka i Alaska.
Alaska to jedyne terytorium Stanów Zjednoczonych, które pojawia się w tym pięcioletnim kalendarzu, w strefie widoczności częściowej właśnie tej daty. To wciąż nie pas całkowitości ani obrączkowości, tylko najszersza strefa częściowa, ale to najbliższy punkt do terytorium USA, jaki te pięć zaćmień osiąga. Polska ponownie mieści się w ogólnej etykiecie „Europa" dla tej daty; szczegółowe dane miasto po mieście, takie jak te dostępne dla 2 sierpnia 2027 roku, nie zostały jeszcze opublikowane dla 1 czerwca 2030 roku.
Pełne porównanie, od 2026 do 2030 roku
Data, typ, magnitudo, maksymalny czas trwania, wąski pas całkowitości lub obrączkowości oraz szersza strefa, w której zaćmienie jest widoczne przynajmniej częściowo.
| Data | Typ | Magnitudo | Maks. czas trwania | Pas całkowitości/obrączkowości | Strefa widoczności częściowej |
|---|---|---|---|---|---|
| 12 sie 2026 | Całkowite | 1,039 | 2 min 18 s | Arktyka, Grenlandia, Islandia, Hiszpania | północ Ameryki Północnej, zachodnia Afryka, Europa |
| 2 sie 2027 | Całkowite | 1,079 | 6 min 23 s | Maroko, Hiszpania, Algieria, Libia, Egipt, Arabia Saudyjska, Jemen, Somalia | Afryka, Europa, Bliski Wschód, zachodnia i południowa Azja |
| 26 sty 2028 | Obrączkowe | 0,921 | 10 min 27 s | Ekwador, Peru, Brazylia, Surinam, Hiszpania, Portugalia | wschód Ameryki Północnej, Ameryka Środkowa i Południowa, Europa Zachodnia, płn.-zach. Afryka |
| 2029 | — | — | — | — | Brak potwierdzonego zasięgu dla Europy: 4 zaćmienia częściowe na świecie, w tym 12 czerwca (magnitudo ok. 0,4576) sięgające północnej i środkowej Europy, bez danych dla Polski |
| 1 cze 2030 | Obrączkowe | 0,944 | 5 min 21 s | Algieria, Tunezja, Grecja, Turcja, Rosja, północne Chiny, Japonia | Europa, północna Afryka, Bliski Wschód, Azja, Arktyka, Alaska |
„Pas" to wąski korytarz, w którym zaćmienie osiąga 100% całkowitości albo pozostawia pełny pierścień; „strefa" to dużo szerszy obszar wokół niego, w którym to samo zaćmienie pozostaje tylko częściowe. We wszystkich pięciu datach żaden pas całkowitości ani obrączkowości nie przechodzi przez kontynentalne Stany Zjednoczone ani przez Polskę. Najbliższym znanym celem podróży dla kogoś wyjeżdżającego z Polski, by zobaczyć całkowitość, pozostaje Hiszpania, obecna w pasie z 2026 i z 2027 roku, do której w pasie z 2028 roku dołącza Portugalia.
Całkowite kontra obrączkowe: dlaczego to decyduje, czy okulary się zdejmuje
Magnitudo mierzy, jaka część średnicy Słońca jest zasłonięta przez Księżyc w szczytowym momencie zaćmienia. Powyżej 1 tarcza Księżyca widziana z Ziemi jest większa niż tarcza Słońca: może zasłonić je w całości, zaćmienie jest całkowite, a na kilka minut, tylko w pasie całkowitości, bezpiecznie jest spojrzeć w niebo bez filtra. Poniżej 1 Księżyc nigdy nie zasłania całej tarczy, nawet przy najlepszym ustawieniu: pierścień światła utrzymuje się przez cały czas trwania, zaćmienie jest obrączkowe, i nie ma punktu na Ziemi, w którym zdjęcie okularów byłoby bezpieczne.
Ta różnica zależy od odległości. Orbita Księżyca nie jest idealnym okręgiem, więc jego rozmiar kątowy, widziany z Ziemi, zmienia się wyraźnie między punktem najbliższym a najdalszym. Zaćmienie całkowite wymaga stosunkowo bliskiego Księżyca; zaćmienie obrączkowe zdarza się, gdy Księżyc jest w danym dniu dalej na swojej orbicie.
Cztery zaćmienia z pełnymi danymi, według magnitudo
- C2 sierpnia 2027, magnitudo 1,079: całkowite, największy margines powyżej 1 w tym zestawieniu.
- C12 sierpnia 2026, magnitudo 1,039: całkowite, najmniejszy margines powyżej 1.
- O1 czerwca 2030, magnitudo 0,944: obrączkowe, wartość najbliższa pełnemu zakryciu bez jego osiągnięcia.
- O26 stycznia 2028, magnitudo 0,921: obrączkowe, największy margines poniżej 1.
Niezależnie od nadchodzącego typu, wymóg certyfikacji poza pasem jest identyczny: filtry ISO 12312-2, sprawdzone przed użyciem. Nasz poradnik okularów do zaćmienia wyjaśnia normę, listę kontrolną i wszystko, co wygląda na ochronę, a nią nie jest.
Czy to wszystko dotrze do Polski?
Polska
Żaden pas całkowitości ani obrączkowości z tego kalendarza nie przechodzi przez terytorium Polski, ale 2 sierpnia 2027 roku i tak przyniesie widowisko warte uwagi: od około 25-30% na północy do około 40% na południu kraju, z magnitudo 0,412 dla Warszawy i 0,483 dla Krakowa. Dla 2030 roku Polska ponownie mieści się w strefie widoczności oznaczonej jako „Europa"; dla 2028 roku źródło wskazuje węższą strefę, „Europa Zachodnia", która nie wymienia Polski wprost. By zobaczyć Słońce zasłonięte w całości, trzeba wybrać się w głąb pasa, do Hiszpanii albo Maroka.
Hiszpania i Portugalia
Hiszpania mieści się w pasie całkowitości lub obrączkowości trzech kolejnych zaćmień tego kalendarza: na północy w 2026 roku, dalej na południu w 2027 roku, i ponownie w 2028 roku, razem z Portugalią. Dla kogoś wyjeżdżającego z Polski to wciąż najbardziej osiągalne cele, by zobaczyć całkowite albo obrączkowe zaćmienie w pełni.
Każda strona poświęcona pojedynczej dacie, linkowana powyżej, tłumaczy, co konkretnie oznacza podróż w głąb pasa – od czasu pobytu po warunki pogodowe, które warto śledzić.
Jak powstał ten kalendarz
Daty, magnitudo, czasy trwania i trasy w tym kalendarzu pochodzą z dziesięcioletniego katalogu zaćmień publikowanego przez Goddard Space Flight Center NASA, zestawionego z wyliczeniami magnitudo i godzin dla Warszawy i Krakowa, jakie dla 2 sierpnia 2027 roku podały polskie media, między innymi spidersweb.pl i polskieradio24.pl. Tam, gdzie źródło nie podaje jeszcze konkretnej godziny czy procentu – na przykład zasięg 26 stycznia 2028 roku dla Polski – mówimy o tym wprost, zamiast zgadywać. W miarę jak takie szczegóły staną się dostępne, dodamy je razem ze źródłem.
Ostatnie i następne całkowite zaćmienie nad Polską
Ostatnie całkowite zaćmienie Słońca widoczne z Polski miało miejsce 30 czerwca 1954 roku, gdy wąski pas cienia Księżyca przeciął Suwalszczyznę. Od tamtej pory minęło ponad siedemdziesiąt lat, a do kolejnego, 7 października 2135 roku, gdy pas całkowitości przejdzie przez południową i wschodnią część kraju, zostanie ich jeszcze około stu dziewięciu. Ten kalendarz kończy się w 2030 roku dlatego, że to praktyczny horyzont planowania – nie dlatego, że później nic się nie dzieje.
Najczęściej zadawane pytania
Kiedy jest następne zaćmienie Słońca?
Następne całkowite zaćmienie Słońca wypada 2 sierpnia 2027 roku, po tym z 12 sierpnia 2026 roku. To zaćmienie całkowite, magnitudo 1,079, z całkowitością trwającą do 6 minut i 23 sekund wzdłuż trasy od Maroka po Somalię, przez Hiszpanię, Algierię, Libię, Egipt i Arabię Saudyjską.
Jakie jest zupełnie najbliższe zaćmienie od dziś?
Jeśli czytasz tę stronę 12 sierpnia 2026 roku lub tuż wcześniej, to właśnie ta data jest najbliższym całkowitym zaćmieniem, z pasem przez Arktykę, Grenlandię, Islandię i Hiszpanię. Od dowolnego momentu po tej dacie następne wypada 2 sierpnia 2027 roku.
Czy zaćmienie z sierpnia 2027 będzie widoczne z Polski?
Tak, i to wyraźnie: południe Polski zobaczy Księżyc zasłaniający do około 40% tarczy słonecznej, centrum kraju wyraźnie mniej, a północ około 25-30%. Dla Warszawy wyliczone magnitudo wynosi 0,412, dla Krakowa 0,483. Żaden pas całkowitości nie dotrze do polskiego terytorium w tym dniu.
Czy któreś zaćmienie przed 2030 rokiem przechodzi przez kontynentalne Stany Zjednoczone?
Żaden pas całkowitości ani obrączkowości z tego kalendarza nie przechodzi przez kontynentalne Stany Zjednoczone. Najbliżej jest strefa widoczności częściowej z 26 stycznia 2028 roku, sięgająca wschodniej części Ameryki Północnej, oraz Alaska, w strefie widoczności częściowej z 1 czerwca 2030 roku.
Dlaczego 2029 rok bywa nazywany rokiem bez zaćmień?
Bo żadne z czterech częściowych zaćmień Słońca w 2029 roku nie ma potwierdzonego zasięgu dla Europy jako całości. Dwie dotykają Ameryki Północnej i skandynawskiej Arktyki, jedna dotyka Ameryki Południowej, a jedna, 12 czerwca, sięga według NASA północnej i środkowej Europy przy magnitudo około 0,4576 – bez potwierdzonych danych dla Polski.
Czym różni się całkowite zaćmienie Słońca od obrączkowego?
Podczas zaćmienia całkowitego Księżyc wydaje się większy od Słońca i zasłania je w całości na kilka minut, w trakcie których obserwacja gołym okiem jest bezpieczna, ale tylko w pasie całkowitości. Podczas zaćmienia obrączkowego Księżyc jest zbyt mały, by zasłonić Słońce w całości: pierścień światła pozostaje widoczny przez cały czas, i nigdy nie ma bezpiecznego momentu na zdjęcie okularów.
Czy okulary z poprzedniego zaćmienia nadal są ważne?
Tak, pod warunkiem że filtr jest nienaruszony, a para ma mniej niż trzy lata – to zalecana trwałość filtra ISO 12312-2. Sprawdź, czy nie ma rys, dziurek ani odklejeń przed każdym kolejnym użyciem.
Kiedy warto kupić okulary na zaćmienie?
Jak najwcześniej, nie w ostatnich dwóch tygodniach przed datą. To wtedy kurczą się certyfikowane zapasy i pojawiają się podróbki na platformach sprzedażowych – schemat już udokumentowany przed amerykańskim zaćmieniem w 2024 roku.
Zaćmienie Słońca czy zaćmienie Księżyca: jaka jest różnica?
Zaćmienie Słońca zdarza się przy nowiu, gdy Księżyc przechodzi między Ziemią a Słońcem. Zaćmienie Księżyca zdarza się przy pełni, gdy cień Ziemi pada na Księżyc, i ma osobny kalendarz, którym nie zajmujemy się na tej stronie.